Drijvend Interieur
2025 | 40×50 CM | acryl op linnen | in atelier
Dit werk voelt voor mij als een kamer zonder zwaartekracht. Elementen die aan een interieur doen denken — wanden, hoeken, objecten — verliezen hun herkenbaarheid en worden compositie. Ik schilder een plattegrond die niet meer klopt, maar toch overtuigt. De zwarte lijnen houden alles bijeen als een skelet, terwijl de kleurvlakken het geheel in beweging zetten. Ik wil dat het huiselijke hier iets onzekers wordt: een plek waar het oog geen vaste grond vindt en waar structuur een vorm van poëzie wordt.
Tweezijdig
2024 | 60×80 cm | acryl op linnen | in atelier
In Tweezijdig maak ik van de dubbelheid een constructie. Ik bouw een kop uit onderdelen: panelen, schijven, vensters. De compositie is helder geordend, maar nooit rustig — de vormen blijven onderling duwen en corrigeren. Kleuren zijn voor mij geen sfeer, maar functies: ze markeren zones, verschuiven prioriteit, zetten accenten. Ik wil dat dit portret geen emotie afbeeldt, maar een structuur van emotie laat zien: een hoofd als machine.
Fragmentatie
2025 | 40×50 cm | acryl op linnen | in atelier
Fragmentatie bouw ik op uit breuken: stukken die niet naadloos passen, maar samen toch een lichaam vormen. De vlakken lijken afgesneden en opnieuw geplaatst, alsof ik het schilderij monteer. Er is geen centraal perspectief, maar een reeks standpunten die elkaar opvolgen. Ik toon niet het resultaat van één blik, maar het spoor van meerdere blikken. Voor mij is het fragment geen tekort, maar een methode: zo kan ik laten zien dat waarneming altijd gedeeltelijk is, en dat het geheel pas ontstaat door herhaling en botsing.
Nachtarchitect
2025 | 50×70 cm | acryl op linnen | in atelier
Dit schilderij heeft voor mij de sfeer van een constructie die ’s nachts plaatsvindt: stil, geconcentreerd, bijna stiekem. De vormen lijken op bouwdelen van een hoofd, maar ook op een plattegrond van een innerlijke ruimte. Het donker is geen leegte; het is materiaal. In dat veld lichten lijnen en kleurvlakken op als signalen. Ik wil dat dit werk toont dat het oog niet alleen registreert, maar ook ontwerpt. Het voelt als een schema van dromen: een structuur die zich opbouwt terwijl de logica slaapt.
Bosvrouw
2025 | 50×70 cm | acryl op linnen | in atelier
Bosvrouw opent voor mij een ander register: niet alleen constructie, maar ook wezen. Er zit iets dierlijks en archaïsch in, alsof dit portret uit een oudere laag van het bewustzijn komt. Toch blijft de beeldtaal consequent: vlakken, sneden, contouren, signalen. Daardoor ontstaat spanning tussen mythe en moderniteit. Ik schilder de figuur niet realistisch, maar aanwezig — als een archetype dat zich door een grafisch systeem heen drukt. Dit werk maakt de reeks dieper: achter het systeem blijft altijd een verhaal schuilen.
Roze als Uitdaging
2025 | 40×50 cm | acryl op linnen | bij iemand privé
Roze is voor mij geen comfortkleur. In dit werk zet ik hem in als een spanning: een kleur die iets openbreekt in het systeem van lijnen en vlakken. Ik wilde weten wat er gebeurt als ik een kleur toelaat die ik normaal vermijd. Niet als grap, maar als ingreep. De compositie blijft strak, maar roze verandert de toon. Het beeld wordt persoonlijker, kwetsbaarder, en tegelijk brutaler. Het schilderij laat mij zien dat controle niet betekent dat alles hetzelfde moet blijven — maar dat ik het systeem ook kan laten wankelen, zonder het te verliezen.
Flamboyant Gebaar
2025 | 50×70 cm | acryl op linnen | bij iemand privé
In Flamboyant Gebaar wordt het beeld performatief. De vormen lijken te bewegen alsof ik ze net geplaatst heb: snel, nadrukkelijk, met lef. Het werk voelt als een karakter dat de ruimte binnenkomt en meteen de toon zet. Kleuren en lijnen zijn hier niet alleen compositie, maar gedrag. Tegelijk blijft de constructie stevig: onder het flamboyante ligt een helder systeem van sneden en blokken. Ik wil dat dit werk uitbundig is zonder chaotisch te worden. Voor mij is expressie ook een vorm van controle.
Geisha
2025 | 60×80 cm | acryl op linnen | in atelier
Geisha is voor mij een kruising tussen pictogram en portret. Ik werk niet met details, maar met symbolen: lijnen, vlakken, tekens. Daardoor ontstaat afstand — en precies die afstand hoort bij het onderwerp. Het werk draagt iets van ceremonie en systeem: een rol, een functie, een zorgvuldig geconstrueerde aanwezigheid. Tegelijk is het schilderij niet illustratief; het blijft in de taal van sneden en architectuur. De figuur wordt opgebouwd, niet uitgelegd.
Stijgende Beweging
2025 | 40×50 cm | acryl op linnen | in atelier
Dit werk eindigt de selectie met energie. Ik bouw de compositie rond een beweging die niet horizontaal is, maar verticaal: omhoog, door, verder. De spiraalachtige structuur suggereert groei, herhaling, een proces dat niet stilstaat. Het groen werkt als motor: levend, maar ook systemisch, alsof natuur en constructie samenvallen. Voor mij is Stijgende Beweging geen slot, maar een overgang. Ik wil dat het werk openlaat wat erna komt.